سجاد رحیمی مدیسه

«خب که چی؟» این را هر چند وقت یکبار به خودتان می‌گویید؟

35سال از خدا عمر گرفتم و امروز در 36امین سال زندگیم و این روز گرم تابستانی و به بهانه 🖊روز قلم تصمیم گرفتم دربارۀ نویسندگی و ایجاد کسب و کار بنویسم.

نوشتن و عشق به نویسندگی با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در من جوانه زد و شروع کرد به رشد کردن.

می‌ارزد که من هر روز بنویسم و با نوشتن فکر کنم. این رویه ادامه‌دار (که یک رویداد و اتفاقِ آنی نیست) به مرور و آهسته و پیوسته دستاوردهای بسیار گران‌بهایی را می‌آفریند:

نویسندۀ کارآفرین نباید دچار تلۀ کمال‌گرایی شود. ایده یا محصول وی، بالاخره باید علنی شود و منتشر گردد. نویسندۀ کارآفرین مستمر یاد می‌گیرد و رشد می‌کند؛ زمانش محدود است؛ پس باید مدیریت زمان برای مهم‌ترین کارهای روزانه از جمله خانواده داشته باشد.