موتور جستجوهای ایرانی، فاجعۀ محض هستند! این نه خودتحقیری هست و نه هر چیزی که دل دشمنان این آب و خاک را شاد کند.
آفلاین شدن و جدا شدن از اینترنت بینالمللی در ظاهر اتفاق تلخ و بسیار آزاردهنده برای هر شخصی هست؛ اما اگر با پیوست و تفکر سیستمی به مسأله نگاه کنیم، این آزاردهندگی بسیار کم شده و حتی کاملاً محو میشود.
امنیت داشتن مسألۀ بسیار مهمتر از دسترسی به اینترنت بینالمللی از جهاتی هست: اگر محدودیت اینترنت نباشد و ناامنی و آسیب به جان و مال مردم ادامه داشته باشد، دیگر اینترنت موضوعیت بسیاری از ما نیست؛ حیات داشتن و سالم ماندن اولویت شمارۀ یک میشود!
کوتاه سخن آنکه بین اینترنت آزاد و جان و سلامت، قطعاً جان و سلامت اهمیت مضاعفی دارد؛ حتی اگر یک ایران کاملاً و برای مدتی آفلاین شود!
بیشتر مردم نمیدانند چگونه از ChatGPT استفاده کنند.
آنها فقط سوالات مبهمی از آن میپرسند.
"برای من یک پست بنویس."
"به من ایده بده."
"بهتر به نظر برسد."
سپس وقتی هوش مصنوعی پاسخهای بیارزشی میدهد، آن را سرزنش میکنند.
هوش مصنوعی فقط یک ابزار هست که اگر ازش درست استفاده نشود، به شدت فرد را به بیراهه میبرد.
ابزارهای فناوری وقتی همهگیر میشوند، اینجاست که نقش متخصص خلاق و خوشفکر که سنگ بناهای اصلی را قرار میدهد، مشخص میشود.
کلمات و جملات، از جمله سنگ بناهای بسیار مهم و کلیدی در کار با هوش مصنوعی هستند. هر چند قبل از هوش مصنوعی هم این کلمات و جملات بودهاند که دنیای آدمها را ساختهاند: یک ویدئو، یک آگهی تخفیف یا حراج و ... بسیاری مسائل در کسبوکارها و مدیریت،
همگی به کلمهها نیاز دارند و از همین جملات، سمت و سو میگیرند. گاهی اوقات یک نامۀ اداری یا دستورالعمل ساده و حتی یک استاندارد، با کلمهای غلط در نگارش یا تفسیر نادرست در ذهن(که اهمیت کلمه در ذهن انسانها را نشان میدهد.) داستان را کاملاً برعکس میکند.
دنیا عوض شده؛ دیگر کافی نیست فقط «محتوا تولید کنیم». مخاطب امروز محتوا نمیخواهد؛ تجربه میخواهد.