آفلاین شدن و جدا شدن از اینترنت بینالمللی در ظاهر اتفاق تلخ و بسیار آزاردهنده برای هر شخصی هست؛ اما اگر با پیوست و تفکر سیستمی به مسأله نگاه کنیم، این آزاردهندگی بسیار کم شده و حتی کاملاً محو میشود.
امنیت داشتن مسألۀ بسیار مهمتر از دسترسی به اینترنت بینالمللی از جهاتی هست: اگر محدودیت اینترنت نباشد و ناامنی و آسیب به جان و مال مردم ادامه داشته باشد، دیگر اینترنت موضوعیت بسیاری از ما نیست؛ حیات داشتن و سالم ماندن اولویت شمارۀ یک میشود!
کوتاه سخن آنکه بین اینترنت آزاد و جان و سلامت، قطعاً جان و سلامت اهمیت مضاعفی دارد؛ حتی اگر یک ایران کاملاً و برای مدتی آفلاین شود!

چی میبافی واسه خودت؟
کل درامد ما از اینترنته
گشنه بمونیم از گرسنگی بمیریم خوبه؟